Suikast, kıyamet senaryoları ve askeri ablukaların göbeğinde geçen yapım, Koro-sensei’nin o kendine has sarı rengi, durmaksızın değişen yüz ifadeleri ve absürt takıntıları sayesinde muazzam bir komedi şöleni sunuyor. Öğretmenlerinin zaaflarını (tatlı düşkünlüğü, magazin dergileri) paraya çevirmeye çalışan öğrencilerin sakarlıkları ve Profesör Bitch'in aşırı elit tavırlarıyla dalga geçilen sahneler sinema salonlarını kahkahaya boğuyor. En ciddi savaş anlarında bile araya giren absürt espriler ve animasyon dilinin sunduğu esneklik, filmin karanlık bir slasher olmasını engelleyerek içinizi ısıtan bir mizah kalesine dönüştürüyor.