The Last Flight, Jakarta'nın modern ve dumanlı gökdelen manzarasından, uçakların klostrofobik kokpit ve kabin tasarımlarına kadar uzanan çok şık bir sinematografik atmosfer sunuyor. Görüntü yönetmeni, 30.000 fit yükseklikteki gökyüzünün sonsuz maviliğini, karakterlerin iç dünyasındaki o dar, sıkışmış ve tekinsiz yalanlar ağıyla tezat oluşturacak şekilde harmanlıyor. Sahnelerde kullanılan Dolby Digital ses miksajı ve uçak motorunun o boğuk ritmik uğultusu, karakterlerin yaşadığı panik atakları ve gerilim anlarını izleyiciye doğrudan hissettirmeyi başarıyor. Özellikle kabindeki loş gece ışıklandırmaları altında geçen yüzleşme sahneleri, filmin neo-noir tonunu görsel bir şölene dönüştürüyor.